Weekbrief Leo Fijen – Kerstmis

Zalig Kerstmis
Deze zomer was er de ontmoeting, op straat voor de kerk. Zomaar, een beetje toevallig. We raakten aan de praat. En toen zei hij me: ‘Het gaat niet goed, ik ben ziek en zal sterven. Als ik er niet meer ben, wil jij dan in het crematorium mijn afscheid een religieuze context geven? Ik ben geen wekelijkse kerkganger, maar ik geloof wel. Meestal ben ik twee keer per jaar in de kerk, met Pasen en met Kerstmis’. Ik beloofde hem dat te zullen doen maar was het eigenlijk alweer vergeten toen zijn jongere broer belde en vertelde dat de dood een kwestie van dagen is. Ik moest diep nadenken en wist het echt niet meer. Totdat hij vertelde over onze ontmoeting op straat. Zijn stervende broer had me zelfs in zijn laatste wilsbeschikking opgenomen. Toen wist ik het weer. Het afscheid was intiem, warm en gelovig. Met Allerzielen hebben we zijn naam een plek gegeven in onze dorpskerk. Zijn broers en zus waren er toen met hun partners. En ze lieten me iets kostbaars zien. Van de handvatten van de kist hadden ze voor ieder een kaarsenstandaard van hout gemaakt. Als de broers en zus thuis een kaars opsteken, dan is hun gestorven oudste broer er altijd bij. Ook op Kerstavond. En toch is dat niet het einde van dit verhaal. Drie weken geleden werd ik gebeld door een goede vriendin van de gestorven broer. Het huis was bijna leeg. En toen was er de vraag wat er met de beelden van de kerststal moest gebeuren. Niemand wilde deze mooie beeldjes weggooien. De vriendin nam ze mee en belde me of ik een goede bestemming wist. Ik hoefde niet lang na te denken en heb de doos met beeldjes opgehaald en naar de sacristie van onze dorpskerk gebracht. Daar staan ze nu, met de engel aan een touwtje daarboven. Met Kerstmis zit de gestorven broer niet meer in de kerk. Maar hij is er wel bij, in de beeldengroep van de sacristie. En in de kaarsenstandaard van de broers en zus. Zo wordt het Licht van de wereld in de uren van deze avond en deze nacht geboren. Zalig Kerstmis!

Leo Fijen

Boeken