Leven met tranen
Bij een lied van Henk Jongerius
‘Zal er ooit een blijvend heden
vol van goede vrede zijn
waar geen pijn meer wordt geleden
en het leven nieuw zal zijn.’
Wat een vraag,
geen pijn meer,
een leven dat nieuw is,
een blijvend heden.
Vast wel
in het hiernamaals,
hoe dat er dan ook maar uit zal zien,
waar dat dan ook maar is.
Maar het hiernamaals
is pas voor hierna.
We leven nu.
Dus dat ooit,
kunnen we daar niet iets mee
in het nu?
Je moet niet gisteren leven,
je moet niet morgen leven,
je leeft nu.
‘Een blijvend heden’
Leef in het nu,
dan is het altijd heden.
Het moment is belangrijk.
Nu is belangrijk
koesteren.
‘Vol van goede vrede’
Vrede op aarde?
Nee, dat lukt ons niet
hoe graag we ook zouden willen.
Vrede met jezelf,
daar kunnen we voor gaan,
daar kunnen we voor staan.
Pas als je vrede hebt met jezelf,
kun je vrede uitstralen naar anderen.
Pas als je van jezelf houdt,
kun je houden van anderen.
Zet je hart open
en je kunt vrede geven,
vrede uitstralen.
Liefde wordt waar.
‘Geen pijn meer’
Pijn zal altijd bestaan
ook in het heden.
Maar vanuit de vrede,
vanuit de liefde,
is pijn te delen.
En uit pijn
kunnen waardevolle dingen
ontstaan.
Zolang je je niet afsluit,
niet van de pijn,
niet van jezelf,
niet van de ander.
‘En het leven nieuw zal zijn’
Elke dag is een nieuwe dag,
een nieuwe kans
om liefde te geven,
om vrede te zaaien.
Geef dat we nooit
de hoop verliezen
op een blijvend heden
vol van goede vrede.
Wat zou je wel willen delen,
maar durf je eigenlijk niet?
Wie kan wel wat aandacht
van jou gebruiken?
Klooster! 30 Nieuw Leven
Tekst: Elske te Lindert
Foto: Ineke van der Veen





