Gebed van Teresa van Ávila
Mijn God,
ik hoef niet naar de hemel te klimmen
om met U te spreken
en bij U mijn vreugde te vinden.
Ik moet mijn stem niet verheffen
om met U te praten.
Al fluister ik heel zacht,
Gij hoort me reeds:
want Gij zijt in mij,
ik draag U in mijn hart.
Om U te zoeken,
heb ik geen vleugels nodig,
ik heb me enkel stil te houden,
in mezelf te kijken,
me niet te verwijderen
van een zo hoge Gast.
Als bij mijn broeder,
mijn beste vriend,
mag ik bij U vertoeven,
U zeggen wat mij kwelt,
U vragen mij te helpen:
Ik weet dat Gij mijn God en Vader zijt
en ik – hoe onwaardig ook –
uw kind.
Teresa van Ávila is een van de beroemdste mystici onder de katholieke heiligen. Samen met de heilige Johannes van het Kruis heeft zij de orde van de Karmel hervormd in de zestiende eeuw. Haar geschriften hebben de mystieke theologie dermate ingrijpend beïnvloed, dat zij door paus Paulus VI in 1970 als eerste vrouwelijke heilige werd uitgeroepen tot kerkleraar.
Op 2 november 1535 treedt zij in in het karmelietessenklooster “De Menswording” (La Encarnación) te Avila. Hierop volgt een twintig jaar durende periode van ziekte, dorheid en wankelmoedigheid. Dan ontdekt ze in een beeldje van de lijdende Christus de onbegrensde liefde van God voor mensen. Dit grijpt haar hevig aan en zij groeit naar een steeds inniger contact met de mens geworden God. Dit leidt in haar leven tot hevige mystieke ervaringen, die zij echter van ondergeschikt belang vindt. De weg van innerlijk gebed wordt voor Teresa steeds belangrijker. Haar leven wordt meer en meer gericht op de omgang met God als een vriend, beseffen dat Hij je bemint, met Hem alleen willen zijn.
Deze intieme omgang met God drijft haar ertoe om een andere vorm van kloosterleven te zoeken: een leven dat meer gericht is op het stil innerlijk gebed. In 1562 sticht ze, ondanks veel tegenwerking, het Sint-Jozefklooster in Avila. Het zou het begin zijn van vele stichtingen. Samen met Johannes van het Kruis hervormt zij de orde van de Karmel. Uiteindelijk leidt deze hervorming tot een aparte orde: de Ordo Carmelitarium Discalceatorum (OCD). Dit gebeurt echter pas na de dood van Teresa in 1582. Zij heeft deze scheiding nooit gewild.
Teresa van Avila heeft vele geschriften op haar naam staan. Zij was niet theologisch geschoold waardoor haar stijl vrij en humoristisch is. Als weinig anderen beschrijft ze op levendige wijze de mystieke inwerking van God op de mens wanneer die zich voor God openstelt. Haar geschriften geven raad en inzicht aan ieder die de weg van gebed wil gaan en hebben nu nog steeds grote invloed.
Van haar geschriften zijn haar “Innerlijke Burcht“, “De Weg van Volmaaktheid” en haar “Hooglied” het meest beroemd. Ze behoren tot de hoogtepunten van de Spaanse literatuur. Op dat gebied werd zij in haar tijd alleen overtroffen door haar naaste medewerker en medemysticus, de heilige Johannes van het Kruis.
Bron tekst: Karmel.nl
Gebed: afkomstig uit de Kloosterkalender 2025
Afbeelding: Theresia van Ávila, Peter Paul Rubens, Kunsthistorisches Museum Wien, Bilddatenbank





