Sint Maarten – 11 november

Maarten is geboren in pannonië, in het huidige Hongarije, rond het jaar 316. Hij wilde op jonge leeftijd al christen worden. Na een protest tegen zijn militaire dienst in het Romeinse leger werd hij gevangengezet, maar hij kwam vrij in het jaar 357. In deze periode van zijn leven sneed hij op een goed moment zijn mantel in tweeën om een bijna naakte bedelaar te kleden, bij Amiens in Frankrijk. Kort erna had hij een droom waarin Christus aan hem verscheen, de mantel dragend die hij had weggegeven. Maarten werd kort daarop gedoopt en reisde terug naar zijn geboorteland.

Bij Poitiers stichtte hij het eerste klooster van Frankrijk. Maarten bleef daar totdat hij werd verkozen tot bisschop van Tours in 372. Toch bleef hij leven als een monnik, eerst in een cel bij zijn kathedraal en later in het klooster van Marmoutier, waar al snel tachtig monniken woonden. Hij stichtte ook andere kloosters. Hij zag dit als een krachtig middel om de bekering van de mensen op het platteland te bevorderen. Tot dan toe had het christendom zich vooral verspreid via de steden. Aan Sint Maarten wordt ook de vernietiging van heidense tempels en heilige bomen toegeschreven. Hij bezocht verafgelegen plekken in zijn bisdom, te voet, per ezel of per boot. In zijn 25 jaar als bisschop groeide zijn reputatie als wonderdoener die lepralijders genas en zelfs een dode ten leven wekte.

Op hoge leeftijd had Martinus een voorgevoel van zijn naderende dood, dat hij deelde met anderen. Die mensen vroegen hem hen niet te verlaten. In reactie hierop bad hij: ‘Heer, wanneer uw mensen mij nog nodig hebben, weiger ik het werk niet; laat uw wil geschieden.’ Hij stierf op 8 november 397 en werd drie dagen later in Tours begraven. In 650 werd Martinus heilig verklaard. In Nederland werden enkele van de oudste kerken aan hem gewijd, zoals de Martinikerk in Groningen en de Domkerk in Utrecht.

Ward Biemans sj

Foto: St.Martinusraam in kerk Saint Étienne

Boeken