Leo Fijen spreekt met zuster Margareth o.c.s.o., het gezicht van de Abdijwinkel van Abdij Koningsoord. Als kind verlangde zuster Margareth er al naar om te bidden. Dat verlangen is nooit verdwenen. Ze zocht een leven waarin gebed het hart van de dag zou zijn. Eerst vond ze dat in het parochieleven, maar diep van binnen bleef ze voelen dat God haar verder riep.
Tijdens een verblijf in Taizé ervoer ze zich door Jezus omarmd. Daar groeide het besef dat ze serieus werk moest maken van haar roeping tot het kloosterleven. Toch volgden jaren van zoeken en twijfelen. Pas in Lourdes, waar de tranen bleven stromen, durfde ze de beslissende stap te zetten. Ze verbrak alle banden met haar leven van toen en trad in bij de trappistinnen van Abdij Koningsoord in Berkel-Enschot.
De eerste dagen waren allesbehalve gemakkelijk. Na drie dagen wilde ze alweer vertrekken. Toch bleef ze, omdat ze wist: hier kan ik werkelijk een vrouw van gebed worden. In de stilte, in het koorgebed en in het leven van de gemeenschap vond ze haar bestemming.
Zuster Margareth vertelt openhartig over haar zoektocht, haar twijfels, haar tranen en het geluk dat ze uiteindelijk vond. Ze spreekt over een leven waarin je fouten mag maken, je kwetsbaarheid mag omarmen en toch weet dat je geliefd bent en een vaste plek hebt in de gemeenschap.
Een gesprek over een vroege roeping met een laat antwoord, gebed, vertrouwen en de vreugde van een leven dat helemaal in het teken staat van God.
