Deze zomer keren een aantal parels van Kloostergesprekken terug. Vijf afleveringen die veel zijn beluisterd en waarin de kracht van het kloosterleven op een bijzondere manier naar voren komt. Gesprekken over rust, stilte, gemeenschap, bidden en spiritualiteit, maar ook over inkeer, nederigheid, eenzaamheid, zwijgen, tijd en eeuwigheid. Deze zomerreeks nodigt uit om opnieuw te luisteren, stil te vallen en ruimte te maken voor bezinning.
In deze aflevering van Kloostergesprekken spreekt Leo Fijen met zuster Anne-Marie Bos o.carm. over de heilige Titus Brandsma – karmeliet, mysticus, verzetsman en martelaar.
Tot het einde toe bleef Titus geestelijk overeind. Zelfs in de donkerste omstandigheden – van de gevangenis in Scheveningen tot het concentratiekamp in Dachau – bleef hij putten uit zijn diepe godsrelatie, geworteld in de karmelspiritualiteit. In zijn brieven, gebeden en geschriften klinkt een stille kracht: een geloof dat zelfs in de kleinste ruimte nog God kan verstaan.
Wat gaf hem deze veerkracht? Hoe inspireerden heiligen als Theresia van Avila hem in zijn gevangenschap? En hoe werd hij zelf tot een heilige die nu anderen draagt in hun lijden?
Een gesprek over liefde, lijden, hoop – en de ruimte voor God, zelfs in tijden van gevangenschap en uitzichtloosheid.
Met als laatste woorden Titus’ eigen gebed:
“Is dit mijn lot dat mij verenigt met U, mijn God?”





