2e Zondag van de Veertigdagentijd jaar B – God in onszelf zichtbaar maken

Op de tweede zondag van de Veertigdagentijd komen we het evangelie van de gedaanteverandering van Jezus tegen. Dit verhaal laat ons het doel van de veertigdagentijd zien: het gaat erom dat alles wat troebel in ons is helder wordt en dat we worden getransfigureerd tot de unieke gestalte die God van ons maakt. Want de drie leerlingen die met Jezus de berg beklommen, ervoeren hoe zijn gezicht veranderde en stralend werd als licht. Vasten en bidden willen ons ook transformeren en Jezus’ licht alles laten verlich- ten wat donker is in ons. Mozes en Elia verschijnen op de berg van de gedaanteverandering. Net als Jezus vastten ook zij 40 dagen. Mozes staat voor de vrijheid waar hij het volk Israël naartoe leidde. En hij is de wetgever. Als het licht van Jezus alles in ons verlicht, dan worden we echt vrij, dan worden we niet langer gedomineerd door de verwachtingen van mensen of onze eigen behoeftes. Dan leven we echt als wijzelf zoals God ons in de geboden heeft laten zien. Elia is de profeet. Profeet zijn betekent dat we iets van God in onszelf zichtbaar maken dat alleen door ons tot uitdrukking kan komen. Vasten gaat daarom over onszelf herkennen: Wie ben ik? Wat wil God door mij uitdrukken in deze wereld? En wat wil ik aan mensen overbrengen door mijn leven, mijn woorden en mijn daden? Wat is de boodschap die ik mensen wil meegeven?

Uit: Van Vasten tot Verrijzenis, b.z 44-46