3e Zondag van de Advent jaar B – Wie ben ik?

Schriftlezingen: Jesaja 61,1-2a+10-11; Lucas 1; 1 Thessalonicenzen 5,16-24 en Johannes 1,6-8+19-28 (Zondag Gaudete)

Ge zult verheugd zijn en het uitjubelen en vele mensen zullen zich over zijn geboorte verblijden.
Lucas 1,14

Op deze derde “Gaudete” zondag worden we uitgenodigd of misschien eerder uitgedaagd om blij te zijn. Gaudete, verheug u en wees blij. Onze Redder is op komst, de redding is nabij!

Onze liturgie is vaak heel ernstig en strak. We verwachten de komst van onze Heer en Redder met een doodernstig gezicht. Paus Franciscus moet zelf ooit gezegd hebben dat gelovigen die uit de kerk komen meer op begrafenisgangers lijken dan op mensen die een bruiloft meemaakten. De voorbereiding die op deze zondag van ons gevraagd wordt, bestaat erin vreugdevolle mensen te zijn, dankbaarheid te uiten (“dankt God voor alles”), enthousiasme uit te stralen (“blus de Geest niet uit”), vol verlangen uit te zien naar zijn komst. Het oude kerklied Lord of the Dance speelt rond dit thema: Jezus als Meester van de dans, meester van de vreugde bij alles wat Hij meemaakt in zijn aardse bestaan. Vreugdevolle mensen zijn vaak mensen uit één stuk, die hun plaats kennen, die zich niet groter voordoen dan ze zijn, die zich niet kleiner wanen dan ze zijn. Mensen zoals Johannes de Doper: neen, ik ben God niet, ik kan niet alles, ik bewerk geen wonderen, ik ben niet de Messias, ik ben niet Elia, ik ben geen profeet… Wie is Johannes dan wel? Hij moet toch een identiteit hebben, die kan je toch niet louter opmaken uit negatieve uitspraken? Hij is degene die voorbereidt, die de weg van de Heer recht maakt. Hij staat in zijn dienst. Hij werkt voor Christus. Hij is de voorloper, de dienaar, de christen.

Wat is onze identiteit als christen? Wie ben ik? Val ik samen met mijn gezin, mijn job, mijn hobby? Ik ben moeder, lerares, tekenaar, danser? Of verwijst onze diepste identiteit naar God, naar ons geloof, naar Christus? Ik ben christen! Ik probeer te leven als christen en neem hierbij het evangelie als richtsnoer! Ik ken mijn plaats. Ik ben God niet; ik hoef dus niet perfect te zijn, maar ik ben evenmin een nul, want ik ben geschapen naar Gods beeld! Ik ben een mens die gelooft in Christus, Gods Zoon wiens geboorte we binnenkort gedenken. Naarmate de dag nadert, wordt de intensiteit van ons gebed groter, in crescendo. Vanaf 17 december schakelen we een versnelling hoger. In de Vespers zingen we dan elke dag een O-antifoon bij het Danklied van Maria, waarbij we een titel van Christus in de schijnwerper plaatsen: o Wijsheid, o Sleutel, o Dageraad, o Koning, o Emmanuel…! Op die manier groeit onze openheid, ons verlangen naar Jezus’ komst in ons, in ons leven, in onze wereld.

Katharina michiels ocso

Foto: Myriams-Fotos via Pixabay

Boeken