4e Zondag van Pasen jaar C – Roepingenzondag

Schriftlezingen: Handelingen 13,14.43-52; Psalm 100; Openbaring 7,9.14b-17; Johannes 10,7-30

Wat in Antiochië gebeurt, is een waarschuwing voor elke gelovige, voor elke gemeenschap en voor die individualistische en op zichzelf teruggeplooide mentaliteit die steeds meer op de loer ligt. Als wij denken dat we de Heer al kennen en Hem bezitten, blokkeren we de voortdurende oproep om ons hart te bekeren en om elke dag opnieuw onze grenzen te overschrijden. Zo leven we in tegenspraak met het evangelie en lasteren we het zelfs. Jezus en zijn evangelie volgen betekent niet lid worden van een club en al helemaal niet in de zekerheid leven van uitverkoren te zijn. Jezus volgen vergt een inspanning om te luisteren en een dringende behoefte om ons hart te be­keren. In het evangelie zegt Jezus: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem; Ik ken ze en ze volgen Mij”. Trouw zijn aan de Heer betekent luisteren naar zijn stem en Hem elke dag volgen, waarheen Hij ons ook leidt. Het is precies het tegenovergestelde van lui en hoogmoedig in de synagoge van Antiochië zitten. Aan hen die naar Hem luisteren en aan hen die Hem volgen (de eni­ge manier om Hem te volgen is naar Hem te luisteren terwijl Hij spreekt en wandelt op de wegen van de wereld) belooft Hij eeuwig leven: niet één van de zijnen zal verloren gaan, zegt Jezus met het vertrouwen van iemand die weet dat Hij een macht heeft die zelfs sterker is dan de dood. En Hij voegt eraan toe: “Niemand zal ze aan mijn hand ontrukken”. Hij is een goe­de herder, sterk en vol ijver voor zijn schapen. Het leven van hen die naar Hem luisteren, ligt in Gods handen: handen die niet loslaten en die altijd opnieuw steun geven.

De Apocalyps staat voor het tegenovergestelde van wat er gebeurt met de joden van Antiochië in Pisidië: de verkondiging doorbreekt de enge grenzen en richt zich op de wijde wereld van de mensen. Het evangelie vergroot het hart van iedere gelovige, omdat het de wortels van egoïstisch en geweldda­dig individualisme radicaal uitroeit. In het hart van ieder lid van die “me­nigte” waarvan de Apocalyps spreekt (ook van hen die, zonder het te weten, bezield zijn door de Geest van God) bespeur je de universele adem van de goede herder. Op deze zondag nodigt de kerk ons uit om te bidden voor de priesters en hun pastorale taak. Het is een gebed dat ons betrekt in het besef dat iedereen, maar zij in het bijzonder, die universele naastenliefde moeten uitademen die kenmerkend is voor het evangelie.

Vincenzo Paglia
Het Woord van God elke dag 2025

Afbeelding: Anton Mauve

Boeken