Feest van de Heilige Familie jaar C

Schriftlezingen: 1 Samuël 1,20–22+24–28; Psalm 84; 1 Johannes 3,1–2+21–24; Lucas 2,41–52

Er zijn nog maar een paar dagen verstreken sinds Kerstmis en de liturgie laat ons Maria, Jozef en Jezus opnieuw ontmoeten. Niet in Betlehem, maar in Nazaret. Het gezin van Jezus blijkt een gewoon gezin te zijn van mensen die leven van het werk van hun handen. En gezin dat niet arm, maar ook niet rijk is, dat misschien een beetje in onzekerheid leefde, net zoals zovele gezinnen in deze onzekere tijden. De kracht van dat gezin van Nazaret is Jezus zelf, voor wie zijn ouders leven en zichzelf wegcijferen. Hoeveel moeders zouden niet kunnen leren van Maria’s zorg voor dat kind? Hoeveel vaders zouden niet kunnen leren van Jozef, een rechtvaardige, die zijn leven wijdt aan de ondersteuning en de verdediging, niet van zichzelf, maar van het kind en zijn moeder?

Dit heilig gezin stelt Jezus centraal. Hij is de ware schat die Maria en Jozef hadden verwelkomd en gekoesterd, en zij zagen Hem groeien in hun mid­den, ja in hun hart, en hun genegenheid en begrip groeien evenzeer. Daarom is de familie van Nazaret heilig: omdat Jezus in het centrum staat. De angst die zij voelden toen zij de twaalfjarige Jezus niet meer konden vinden, moet ook onze angst zijn wanneer wij ver van Hem verwijderd leven, wanneer wij het evangelie vergeten, wanneer wij ons afkeren van de armen. Maria en Jozef keren op hun stappen terug, zij verlaten het reisgezelschap en hun gewoonten, die soms geen uitstaans met de Heer hebben. Zij keren terug en vinden Hem in de tempel, te midden van de rabbi’s.

Jezus in de tempel geeft ons vandaag een belangrijke les: wij zijn allen kinde­ren van God. Hij maakt ons dit duidelijk als kind, vanaf de allereerste blad­zijden van het evangelie. En Hij herhaalt het voor ons aan het einde, vanaf de hoogte van het kruis, als Hij zich volledig aan God toevertrouwt als een zoon, en zijn moeder een zoon geeft en zijn leerling een moeder. De apostel Johannes herinnert ons daaraan in zijn eerste brief: “Hoe groot is de liefde die de Vader ons betoond heeft! Wij worden kinderen van God genoemd, en we zijn het ook”. Vandaag leert Jezus ons wie wij zijn, of liever hoe wij ons moeten voelen voor God. De evangelist merkt op dat Jezus in Nazaret “een wijs en volwassen man werd, die steeds meer in de gunst kwam bij God en de mensen”. Ook wij moeten groeien in kennis van en liefde voor Jezus. Nazaret, een dorp aan de rand van Galilea en de plaats van het dagelijks leven van de heilige familie, vertegenwoordigt dus het hele leven van de leerling die de Heer verwelkomt, Hem koestert en laat groeien in zijn hart en zijn leven. Het is dan ook geen toeval dat Nazaret “zij die bewaart” betekent. Nazaret is Ma­ria, die “alles in haar hart bewaarde”. Nazaret is het huis en terzelfdertijd de roeping van elke leven. Zelfs als de wereld blijft zeggen: “Nazaret? Kan daar iets goeds vandaan komen?”.

Vincenzo Paglia
Het woord van God elke dag 2025

Afbeelding: William Holden Hunt, The Finding of the Saviour in the Temple, 1854-1860, Birmingham Museum & Art Gallery

Boeken