Roepingenzondag
Schriftlezingen: Handelingen 4,8-12; 1 Johannes 3,1-2 en Johannes 10,11-18
Petrus werd anders
Herinnert U zich nog hoe bang en angstig Petrus was? Hoe hem de moed in de schoenen was gezonken toen Jezus zijn Heer hem had uitgenodigd om over het water naar Hem toe te komen? En hoe hij beweerd had dat hij Jezus niet kende en niets met hem te maken had, toen Jezus voor Zijn rechters stond en veroordeeld werd? De stoere praat van Petrus bij het Laatste Avondmaal dat hij zijn leven wel zou geven voor Jezus als dat nodig was, bleek enkele uren later al een loze belofte. Of toch uiteindelijk niet: Petrus hééft zijn leven gegeven, jaren later en op deze zondag wordt gelezen (in de eerste lezing) hoe hij met kracht en moed en zonder angst tegenover zijn vervolgers openlijk zou spreken, met vuur zou getuigen van de verrijzenis, de opstanding uit de doden van Jezus Christus, de Nazoreeër. Wat is er veranderd? Petrus is vol van de heilige Geest.
Handelen uit kracht
Misschien dat we zelf ook weleens zo’n verandering hebben meegemaakt. Was je geneigd je veel aan te trekken van anderen, te handelen uit ‘menselijk opzicht’? Was je bang voor het oordeel van anderen, hield je maar voor je wat je vindt en denkt? Durfde je niet voor je geloof uit te komen of liet je het goede achterwege uit vrees voor de mensen? En is daar op een gegeven moment een omslag in gekomen? God zij dank, dank aan de heilige Geest! Want het is niet wat de mensen vinden en hoe zij ons beoordelen, wat ons moet leiden, maar het evangelie van Jezus Christus en het inzicht dat de Geest ons schenkt. Laten we bidden dat we een helder inzicht mogen bezitten in wat goed is en volmaakt en dat we kracht uit de Hoge mogen ontvangen om daar naar te handelen.
Roeping
Het is vandaag zondag van de goede herder en roepingenzondag. Ons gebed wordt vandaag gevraagd om roepingen voor het priesterschap en het religieuze leven. We zijn dankbaar voor wie aan zo’n roeping gehoor gaf. God dank! Laten we bidden voor deze jonge mensen dat zij in hun roeping zullen groeien, dat zij Jezus volgen en er een grote edelmoedigheid in hun hart mag zijn. Er zullen zeker mensen zijn die denken: priester worden of kloosterling, in deze tijd, wat kan dat worden? Waar gaat het met de Kerk naar toe? Alles is toch heel onzeker? Hoe zal het verder gaan met de kerk en het katholiek geloof? Dat zijn menselijke gedachten. En het kunnen ontmoedigende gedachten zijn, die mensen ervan kunnen weerhouden om het goede en mooie te doen dat God in hun hart heeft gelegd.
Strijd en gevaar
Laten we kijken naar het evangelie van deze zondag en de lezing over Petrus uit de Handelingen van de Apostelen. Over wat voor situatie gaat het daar? Petrus spreekt tegen de eerste christenen op het moment dat er net een vervolging is losgebarsten; hij was opgepakt en in het gevang gezet. Nu staat hij voor zijn rechters. Het evangelie gaat over een goede herder, maar het is geen idyllisch verhaaltje, geen lieflijk groepje schapen in de mooie natuur met een herder die er ontspannen naast wandelt en een hond die alles in de gaten houdt. Nee! Het gaat over een herder die zijn taak misschien zelfs met de dood moet bekopen: hij geeft zijn leven, hij is in gevaar, er komen wolven aan die de kudde dreigen te verscheuren, maar die herder is moedig en weet van geen wijken. Er is strijd en gevaar. God heeft ons geen kalme reis beloofd, maar een behouden aankomst.
De eigen weg van de vreemdeling op aard
Ergens zijn we vreemdelingen in deze wereld, stond in de tweede lezing uit de brief van Johannes. De wereld is anders, die “begrijpt ons niet en kent ons niet”, zoals Johannes zegt. Zal je carrière maken, een mooie positie bekleden? Zal je geld hebben en een fijne relatie? Zitten die vakanties erin en kun je meedoen met de anderen? Uiteindelijk telt dat allemaal niet. Wat telt is of ons leven waardevol en mooi is. Dat kan met lijden zijn, dat kan met tegenwind zijn, dat kan met onzekerheden zijn, maar het gaat er uiteindelijk om of we op weg zijn met God en de bestemming die Hij ons heeft gegeven in ons leven vervulling vindt. Dat is een leven als kind van God! Dat betekent dat we soms besluiten zullen nemen of wegen zullen gaan die ingaan tegen wat mensen voor redelijk en verstandig houden, omdat niet de menselijke redenering maar de leiding van de heilige Geest ons laatste criterium is.
Waag het maar!
“Doe maar wat Hij u zeggen zal”, Maria zei het al op de bruiloft van Kana; in die woorden zit ook iets wat moed en vertrouwen geeft: wees niet bang, probeer te vertrouwen, probeer te leven en te handelen vanuit het vertrouwen dat je kind bent van God en dat Hij alles ten goede zal leiden. We moeten meer naar God luisteren dan naar mensen. En dat is natuurlijk ook de basis om een sprong van vertrouwen te wagen, een avontuur aan te gaan en de roepstem van de Heer te volgen, bijvoorbeeld als priester of religieus.
† Jan Hendriks
Afbeelding: Goede Herder, Catacombe van de heilige Callixtus
