Anselm Grün heeft me weer dichter bij de kerk gebracht
Er is de afgelopen weken veel geschreven en verteld over Anselm Grün, de benedictijner monnik van Münsterschwarzach die de wereld veroverde met zijn boeken over een alledaagse spiritualiteit. Ook op 80-jarige leeftijd maakt deze Duitse religieus nog het verschil, hetgeen veel zegt over zijn missionaire kracht in de verweesde tijd van vandaag. Misschien zijn we ook wel verweesd omdat velen de kerk als instituut achter zich hebben gelaten en daar niets tot weinig voor in de plaats hebben gevonden.
Dit zou zomaar ook het verhaal van theoloog Franck Ploum kunnen zijn, want hij nam ook wat afstand. Totdat Anselm Grün op zijn pad kwam en hij in de afgelopen jaren zeker zes boeken van hem vertaalde. Dat werd een ontdekkingsreis voor de geboren Limburger, afkomstig uit Kerkrade. Als ik hem vraag wat hij van de Duitse monnik het meest heeft geleerd hoeft hij niet lang na te denken: dat is de schat aan christelijke traditie en kerkelijke rituelen. Sterker nog, Franck Ploum geeft Anselm Grün de eer die hem toekomt. Want deze 80-jarige spirituele goeroe verstaat de kunst om de vragen en zoektocht van deze tijd te verbinden met de schat aan kerkelijke rituelen en christelijke traditie.
Zonder Grün weet Franck Ploum niet of de kerk zo in zijn blikveld was gebleven. Want de Duitse monnik heeft de Limburgse theoloog met andere en nieuwe ogen naar het instituut leren kijken. Zo’n verhaal hoor je niet iedere dag. En dat geeft moed voor de toekomst in dit heilig jaar. Wie wil delen in die moed en die hoop doet er goed aan de podcast met Franck Ploum te luisteren en te kijken. Zo helpt een monnik een theoloog die ook alweer enige tijd actief is in het religieuze leven, want hij is bestuursadviseur voor de Broeders van Huijbergen, broeders die in de Franciscaanse traditie staan. En daarmee valt alles op zijn plek, in de dagen na de feestdag van Franciscus.
Leo Fijen





