Weekbrief Leo Fijen – 13 april

Bijna een kwart eeuw geleden leerde ik Benedict Thissen als abdis van de trappistinnen in Berkel-Enschot kennen. Dat was bij gelegenheid van de 500e uitzending van Kruispunt. We zaten in een kring om de tafel in dat mooie kasteel van Catharinadal in Oosterhout, priorin Maria Magdalena van Bussel, abdis Chiara Bots, abt Korneel Vermeiren, abt Gerard Mathijsen en Benedict Thissen. Ze sprak daar woorden die grote indruk op me maakten. ‘Ik ben heel hetero. Als ik met Hem spreek, zeg ik Liefste’, klonk het uit de mond van Benedict Thissen. Bijna een kwart eeuw later is alles anders. Het klooster van de trappistinnen staat nu in Oosterbeek/Arnhem, midden in de stilte. Benedict is geen abdis meer maar gastenzuster en bekwaamt zich daarnaast in het ambacht van kaarsen maken. En ze spreekt anders over Hem. Geen Liefste meer. Ze vertelt dat ze steeds minder weet van God en dat God steeds meer van haar weet. Het niet weten staat centraal, zonder dat het geloof verdwenen is. Integendeel, het niet weten heeft haar stiller, intenser en mystieker gemaakt. En zo spreekt ze over haar zoektocht. Om stil van te worden, om in alle stilte naar te luisteren aan het begin van de Goede of Stille Week. Soms is het adembenemend. Zo geeft ze mij juist adem, zo voedt ze mijn ziel. Als ik haar naar huis breng is het moeilijk om afscheid te nemen. Want ik voel me diep verbonden met haar. Die verbondenheid wens ik ieder toe bij het luisteren naar deze nieuwe podcast van kloostergesprekken. En noteer alvast de podcast van de Goede Week. Dan is deze verstillende en verdiepende zuster Benedict onze gids op Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen.

Leo Fijen

Boeken