Weekbrief Leo Fijen – 15 februari

Laatste gesprek

Morgen is de uitvaart van Peter Nissen in Nijmegen. Op maandag 2 februari hadden we een laatste gesprek, zonder dat we dit wisten. Eerst over de weg van loslaten na zijn eerste herseninfarct dat eerder deze week online ging, daarna over de kans om op die weg door de woestijn van het leven te groeien naar Pasen toe. ‘Je komt jezelf tegen op die weg’, vertelde hij. Als hij boos of opstandig werd dan hielp het hem te bidden als een verzuchting. ‘Heer open mijn lippen, dan zal mijn mond Uw lof verkondigen’, bad hij dan vaak. Meer is er niet te zeggen als je het moeilijk hebt. En het hielp Peter Nissen dan om de Regel van Benedictus te volgen. Want die is niet voor volmaakten maar voor beginners. Die moeten zich niet te snel laten ontmoedigen maar vooral voortgaan op de weg die ze gaan. Juist op de weg door zijn woestijn zorgde bidden ervoor dat zijn hart verruimd werd. Dat ontroerde hem telkens weer: hoe het ook met je gaat, waar je ook bent in je leven; als je hart verruimd wordt door gebed of door lezen dan is er weer leven. Dat lezen was zo wezenlijk voor hem als oblaat van de Abdij in Doetinchem. In de monastieke wereld gaat het niet alleen om bidden en werken, maar ook om lezen. Dat had hem geholpen in de woestijn van de revalidatie, dat zorgde ervoor dat hij het volhield. Zo bleef hij ook steeds uitzien naar de hoop van de Verrezen Heer. In dat laatste gesprek noemde hij twee keer het Paasgeloof: liefde van God die sterker is dan de dood. En helemaal op het einde van dit laatste gesprek komt hij weer terug bij dat Paasgeloof: Hem navolgen en zo de dood overwinnen. Daar gaat het om in het geloof, in de kerk. Geloof dat mensen angstig maakt is geen goed geloof, geloof moet mensen optillen. Wij kunnen elkaar helpen om in dit geloof opgetild te worden en op te staan in het leven. Daarom had Peter Nissen al het ongemak overwonnen en wilde hij hoe dan ook zijn ervaringen in de woestijn op schrift stellen in het Vastenboekje ‘Loslaten en groeien’, geholpen door zijn vrouw Joyce: om iedereen de hoop mee te geven dat je bij je naam genoemd wordt net als Maria van Magdala door de Verrezen Heer en zo opgetild kunt worden. Dat bid ik hem zelf toe: om opgetild te worden door de Eeuwige.

Leo Fijen

Boeken