Ooit hadden we de afspraak gemaakt om bij een nieuwe paus samen een boekje te maken, als een eerste kennismaking. In de nacht na de pausverkiezing reed ik terug van een lezing in het Vlaamse Mechelen. Ik hoorde Stijn Fens en bisschop Jan Hendriks in het radioprogramma ‘Met het oog op morgen’. En bij thuiskomst zat ik naar herhalingen te kijken en zag daar onder meer bisschop Gerard de Korte. En iedereen vertelde enthousiaste en hoopvolle verhalen over de nieuwe paus. Midden in de nacht drong het tot me door: bij al dit goede nieuws zal de behoefte aan een betere kennismaking alleen maar groter worden. Ik was de volgende ochtend nog niet goed wakker of daar meldde Anton ten Klooster zich. Met hem had ik ooit die afspraak gemaakt. Er werd snel geschakeld met zijn augustijnse vrienden in Vlaanderen en Nederland en met theologen en deskundigen dichtbij en ver weg. Binnen een week hadden we een mooie bundel samengesteld als een goede introductie van deze nieuwe paus. Die bundel verschijnt 23 mei en is te bestellen bij Een van de auteurs is een medebroeder Gerben Zweers. Hij schreef een prachtig verhaal over de augustijnse spiritualiteit van Leo XIV en hij vertelt daar ook heel boeiend over in een podcast die we deze week maakten. En steeds bij alle voorbereidingen kwam dat ene moment terug in mijn herinnering: de pauselijke zegen. Nog nooit heb ik gehuild bij een historisch moment rond pausen. Maar deze keer ging ik overstag. Ik zat in Mechelen om daar twee lezingen te geven. Toen er witte rook was, ging iedereen achter zijn of haar mobiele telefoons zitten. Je kon een speld horen vallen. Bij de naam, de persoon, de eerste woorden. En toen die zegen. Alsof er geen afstand bestond, alsof de paus me persoonlijk toesprak. Niet eerder heb ik de zegen uit Rome zo intens ervaren. Alsof de paus naast me stond. Misschien kwam het wel door de gemeenschap van mensen om me heen. Misschien is het de leeftijd die wat ouder wordt. Veeleer was het de aanblik van een kwetsbare paus die zelf emotie toonde. Hij gaf de zegen, ik sloeg een kruisje, met tranen in mijn ogen.
Leo Fijen
