Verbouwing aan buitenkant vraagt ook innerlijke verbouwing
Als het hele klooster een bouwput is en niets meer hetzelfde is in je vertrouwde omgeving, waarom wil je juist dan de eeuwige professie doen? Dat was voor bouwzuster Marijke geen vraag maar een inkoppertje. Juist in de chaos en drukte wilde ze de eeuwige gelofte afleggen. Want waar er aan de buitenkant verbouwd wordt, is er ook een uitnodiging om naar binnen te gaan. Dat heeft ze gedaan: om na de buitenkant ook in het hart een ommekeer te maken. Acht jaar duurde de weg, midden in de verbouwing van het klooster van de clarissen in Megen wilde bouwzuster Marijke dat haar innerlijke verbouwing ook zichtbaar werd. Ze was er aan toe, ze wilde niet langer wachten. Daarom wilde ze zo graag die eeuwige professie, met rituelen en tekens die haar verbonden met dierbaren die haar ontvallen zijn. Luister maar naar de podcast Kloostergesprekken met zuster Marijke en haar verhaal over de eeuwige professie, midden in het lawaai.
Leo Fijen





