Weekbrief Leo Fijen – 28 juli

Pannenkoek en seniorenijsje in Lage Vuursche

Bijna een jaar geleden zaten we er ook. Met onbestemde gevoelens, want mijn vriend wist dat hem een zware operatie wachtte. En we hadden allebei geen idee hoe het zou aflopen. Die avond hadden we over de vrede in zijn hart en de overgave aan God. Maar we namen vooral ons leven door. Daarom was het een zeer ontspannen avond, alsof er geen levensbedreigende ingreep voor de deur stond. We spraken als vrienden, want alles kwam ter sprake. En we gingen de angst niet uit de weg. Een jaar later, gisteravond, zaten we er weer. Met dezelfde bestelling, pannenkoeken en een seniorenijsje. Om te vieren dat het leven het gewonnen had. Na vele spannende maanden en na lange weken op de intensive care won het leven. We vierden het leven. Toen ik hem vroeg wat hem de moed had gegeven te vechten toen alles tegen zat, zei hij: mijn vrouw die elke dag er was, maar ook de mededeling dat mijn zoon ging trouwen en dat er maar eentje was die het bruidspaar kon toespreken. En er gebeurde nog wat anders, op die moeilijke momenten probeerde mijn vriend ook te lezen. Over het ontstaan van de aarde en over het plan van God. Mijn vriend geloofde en gelooft dat zo’n plan er is. En hij werd bevestigd daarin toen een verpleegkundige dat boek zag liggen en naast hem kwam zitten. Als een engel die gezonden was, als een boodschapper van God. Die verpleegkundige heeft hij daarna nog één keer gesproken. Maar zijn betekenis en troost waren groot. Want zo zei mijn vriend: God komt tot je als je in nood bent en doet dit steeds via mensen van wie je het niet verwacht.

Leo Fijen

Spreekt dit verhaal u aan? Lees dan ook eens De Vlieger en de Vanger, leven in vertrouwen zonder angst van Henri Nouwen

Afbeelding: Afbeelding van -Rita-‍  via Pixabay

Boeken