Weekbrief Leo Fijen – 6 september

Henri Nouwen leeft meer dan ooit, 30 jaar na zijn sterven

Dit is de maand van Henri Nouwen, de belangrijkste spirituele auteur van de Lage Landen. En meer dan ooit levend, ook 30 jaar na zijn sterven. Daarom zit zijn jongste broer voor de Podcast Kloostergesprekken tegenover me, Laurent. Twaalf jaar jonger dan Harrie, want zo heet Henri eigenlijk. Laurent blijft hem Harrie noemen en zegt vervolgens dat hij zijn broer pas heeft leren kennen na zijn sterven. Hij beheerde het boekenfonds en ging het werk van zijn broer met andere ogen lezen. Niet in concurrentie, maar als een geschenk. Door los te laten kwam zijn broer Harrie dichterbij. En zo ontdekte hij ook een dagboek van de reizen naar Oekraïne, in 1993 en 1994. Harrie Nouwen wilde het dolgraag uitgegeven hebben, maar niemand zag er brood in. Laurent ging zelf door waar zijn broer gebleven was: in het spoor van Harrie bleef hij Oekraïne bezoeken. Tientallen keren, misschien wel meer dan honderd maal. Omdat zijn broer hem geleerd had dat Oekraïne geen land was maar een gewond medemens. Zoals Adam Harrie Nouwen had geleerd dat mensen met een beperking je leraar kunnen zijn en ons laat voelen dat we allemaal gewond zijn en mensen met beperkingen zijn, zo leert Oekraïne ons dat ook. Open je voor de wonden van deze medemens, dan herken je je eigen wonden en je eigen beperkingen. Oekraïne is meer dan ooit een gewonde medemens, na de inval van Poetins Rusland. Laurent Nouwen rustte niet totdat het dagboek van zijn broer in het Engels zou verschijnen en tenslotte ook een Nederlandse uitgave kan worden. Dat gebeurt rond de 30e sterfdag, als een herinnering aan die belangrijke boodschap: laat los, toon je lege handen, leer van je gewonde medemens waar je eigen wonden zijn en ontdek dat je met al je beperkingen een geliefd kind van God bent. 

Leo Fijen

Boeken