Schriftlezingen: Jesaja 63,16b-19+64,3b-8; Psalm 80; 1 Korintiërs 1,3-9 en Marcus 13,33-37
Weest dus waakzaam, want ge weet niet, wanneer de heer des huizes komt, ‘s avonds laat of midden in de nacht, bij het hanengekraai of ‘s morgens vroeg. Als hij onverwachts komt, laat hij u dan niet slapend vinden.
Marcus 13,35-36
We staan andermaal aan Het begin van onze opgang naar Kerstmis. Vier weken lang, dit jaar eigenlijk maar drie, zullen we ons verdiepen in de figuren van de adventslezingen en ons voorbereiden op de komst van de Heer… We willen onze innerlijke stal opruimen zodat er plaats is voor het nieuwe leven dat zich aandient.
In de eerste lezing vraagt de profeet Jesaja God om een staaltje van zijn almacht te tonen: scheur de hemel open en daal af, zodat de bergen (alle grootmachten) beven voor uw aanblik. Van zo’n God dromen wij ook soms, een God die afdaalt en korte metten maakt met elke ongerechtigheid, alle machtsmisbruik, elk eigengewin. Streep erdoor, gedaan ermee… Maar dit is niet de weg van het evangelie… Die weg loopt in deze dagen veeleer over de innerlijke bereidheid. De weg van het evangelie loopt altijd over mensen. Wij moeten zelf de weg vrijmaken voor de Heer en hebben daar de nodige middelen voor ontvangen: “Wij zijn zelf rijk begiftigd met alle gaven van woord en kennis”, horen we in de tweede lezing. De weg vrijmaken betekent enerzijds alle externe ballast opruimen en verwijderen en anderzijds zorgen dat we zelf ook goed voorbereid, klaar zijn. Hoe staan we in het leven? Waar gaat onze tijd, aandacht, energie, genegenheid naar uit? Hoe opgeruimd leven wij? Hoeveel openheid is er?
We bereiden ons de komende weken voor op Kerstmis, maar uiteindelijk weet niemand van ons wanneer de Heer in ons leven komt… in het zachte fluisteren van een stem, in een stevige oproep tot bekering, in de ultieme ontmoeting waarin we over de grenzen van de dood getild worden.
Wees waakzaam, vraagt het evangelie van vandaag ons. Leef bewust, maak de weg vrij en laat geen rommel slingeren waarover anderen kunnen vallen. Bereid je voor, koester je verlangen, leef in de blijde verwachting dat Christus voorgoed in ons zal wonen, in de evangelische paradox van het is al zo en toch staat het opnieuw te gebeuren.
Katharina Michiels ocso
Foto: Myriams-Fotos via Pixabay
