In elke ontmoeting schuilt een wonder: de ander is niet alleen een spiegel, maar ook een venster. Verscheidenheid daalt ons uit, verrijkt het gesprek, open nieuwe werelden en nieuwe inzichten. Vier kloosterlingen aan het woord. Vandaag Zuster Klára Kopečková
De Paulusabdij in Oosterhout huisvest sinds 2006 een vestiging van Chemin Neuf. Deze gemeenschap werd opgericht in 1973 en is inmiddels actief in meer dan dertig landen. ‘Wij zijn een katholieke gemeenschap, maar met een oecumenische roeping’, vertelt zuster Klára Kopečková. Zij komt zelf uit Tsjechië, maar woont sinds enkele jaren in de gemeenschap in Oosterhout. ‘Onze roeping is om te bidden voor de eenheid. Dat doen we elke dag.’
In Praag, waar ze werkte als laborant, kwam Klára voor het eerst in aanraking met Chemin Neuf. ‘Ik was wel katholiek opgegroeid’, vertelt ze, ‘maar ik moest mijn eigen weg nog vinden. Ik wilde mijn relatie met God vernieuwen. Ik vroeg: God, wilt U mij helpen om anderen te ontmoeten?’ Met een vriendin ging Klára mee naar een gebedsavond bij Chemin Neuf en ze voelde zich er onmiddellijk thuis. Toen ze later op zoek was naar een nieuwe baan, trok Klára tijdelijk in bij de gemeenschap. ‘Ik had geen baan, geen geld, geen huis, maar toch, ik was echt blij…’ vertelt Klára over die bijzondere periode. ‘Hoe kan dat? Ik heb niets, maar ik heb alles… Ik voelde: dit is de goede weg.’
In Frankrijk volgde Klára haar vormingsjaar en legde ze haar geloftes af; nu woont ze in Nederland. ‘Wij kiezen geen stabiliteit, maar juist beweging’, lacht zuster Klára. ‘Wij gaan steeds naar een nieuwe plek. Hier in Oosterhout wonen we met zes nationaliteiten bij elkaar. Dat is onze realiteit: verschillende landen, kerkelijke achtergrond, culturen en talen… Maar wij werken altijd in dialoog met elkaar, om onze taken zo ook samen te kunnen dragen.
Eens per maand komt de gemeenschap bij elkaar voor een tijd van verzoening. ‘Dit doen we om steeds weer terug te komen in de goede relatie met elkaar’, legt zuster Klára uit. ‘In de drukte kun je daar makkelijk aan voorbij gaan. Maar het is goed om er de tijd voor te nemen, anders weten anderen ook niet wat moeilijk is voor jou. En door elkaar zo te ontmoeten, kun je elkaar in gebed dragen. Zo doe je wat je kan. God is aanwezig, ook in het hart van de ander. Zonder God kunnen wij niet samen zijn: wij zijn allemaal zo anders, maar we hebben dezelfde richting. Mijn eerste roeping is om God te volgen, maar dat wil ik delen met anderen. Daarom ben ik hier.’
Uit: Klooster! 31 Ontmoeting
Bladzijden 70-71
Tekst: Marian de Heer
Foto: Rogier Veldman
