Zo’n driekwart jaar geleden werd Peter Nissen getroffen door een herseninfarct. Met alle gevolgen van dien. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis en kon niets meer. Niet meer slikken, niet meer lopen, niet meer praten. Alles moest hij weer leren. Dat gebeurde tijdens een langer verblijf in een revalidatiekliniek. Daar moest Peter Nissen ook leren dat hij alles moest loslaten. Zijn lezingen, zijn boeken, zijn bezinningsdagen en zijn optreden in de verschillende media. En juist toen stierf paus Franciscus en werd paus Leo XIV gekozen. De kerkhistoricus kon toen niet doen wat hij het liefste doet: zijn verhaal en zijn betrokkenheid tonen rond de kerk. Hij moest revalideren en rust nemen, hij moest nog meer aanvaarden dat hij moet loslaten. Over die leerschool van het loslaten schreef Peter Nissen meditaties voor de veertigdagentijd, als een bezinning op weg naar Pasen. Zijn persoonlijke verhaal over loslaten krijgt in het nieuwste vastenboekje nog meer betekenis als de weg door de woestijn. De Regel van Benedictus is de spiritualiteit die hem hierbij voedt en hem draagt op weg naar Pasen. En dat komt allemaal op een ontroerende wijze samen in het vastenboekje met de titel ‘Loslaten en groeien, veertig dagen door de woestijn’.
Leo Fijen
