Aan het einde van het jaar staan we stil bij allen die ons ontvallen zijn. Onze gedachten en gebeden zijn bij hen, bij allen die stierven door corona, bij zovelen die zomaar uit het leven zijn gerukt, bij naasten en dierbaren die niet meer in ons midden zijn. We geloven dat de doden voortleven bij God en in God met ons allen verbonden blijven. Zelf denk ik aan Adrianus kardinaal Simonis. Hij stierf op 2 september, zijn uitvaart was in Utrecht op 10 september. Ik mocht daarbij zijn en was onder de indruk van de liturgie en de woorden ten afscheid. Die zijn vastgelegd in een mooi gedenkboek, met bijdragen van bisschop Hans van den Hende, kardinaal Wim Eijk, bisschop Gerard de Korte en hoogleraar Paul van Geest. Die verwees bij zijn In Memoriam naar het eerste eucharistisch gebed. Daarin wordt aan overleden christenen herinnerd als mensen die slapen in een droom van vrede. Dat wens en bid ik alle overledenen toe en met name Adrianus kardinaal Simonis, aan het einde van dit bewogen jaar.
