Het redemptoristenklooster Wittem komt dit jaar met een speciale uitgave: een glossy over Gerardus Majella. Op 6 april 2026 is het precies 300 jaar geleden dat deze heilige in het Zuid-Italiaanse Muro Lucano werd geboren. In het rijk geïllustreerde magazine is zijn levensverhaal te lezen en er wordt vertelt hoe klooster Wittem in de loop der jaren is uitgegroeid tot een belangrijk pelgrimsoord voor Gerardus Majella.
Gerardus Majella was broeder bij de redemptoristen. Hij ging op bedeltocht om zijn medebroeders in leven te houden. Ook hielp hij de mensen die bij het klooster aanklopten. Hij gaf hen zo nodig brood en kleding en stookte in de koude winters een vuurtje voor hen. Tijdens zijn leven had hij visioenen en men sprak over hem als Il santo – de Heilige. Gerardus overleed, 29 jaar oud, aan tuberculose. In 1893 werd hij door paus Leo XIII zaligverklaard en in 1904 volgde zijn heiligverklaring door paus Pius X.
In vrijwel elke kerk in Limburg staat een beeld van Gerardus Majella. Blijkbaar is de jong gestorven redemptorist een geliefde heilige in de provincie. Ook buiten Wittem, dus, waar Gerardus al sinds zijn heiligverklaring in 1904 wordt vereerd.
Dit jaar viert Wittem de driehonderdste geboortedag van Gerardus. In de aanloop daarnaartoe heeft het klooster besloten om een nieuw boekje te maken over ‘zijn’ heilige. Geen dik, wetenschappelijk werk, legt René Hausterman van het heiligdom uit, maar een populair magazine met verhalen en (veel) foto’s. Het magazine is gemaakt door Gé en Marloes Beurskens. Het creatieve koppel uit Sittard heeft Gerardus neergezet als ‘die wonderlijke man’ bij wie veel mensen kennelijk rust vinden.
De populariteit van Gerardus waarspiegelt zich ook in de vele Limburgers die naar hem zijn vernoemd. De Gerards, de Sjirren en de Sjraars. „En mijn naamgenoten”, zegt Gé, „ik ben eveneens naar hem vernoemd.” Het lijstje met namen die van Gerardus zijn afgeleid, beslaat in het magazine een hele pagina.
Marloes en Gé hebben gesproken met mensen die in Wittem een kaarsje opsteken in de Gerarduskapel. Maar in het magazine staat ook het persoonlijke verhaal van Gés moeder Maria, die in 1956 met haar kersverse echtgenoot op huwelijksreis ging naar Wittem. „Een huwelijksreis van één dag”, benadrukt Gé.
De grote parkeerplaats voor het klooster herinnert nog aan de tijd dat pelgrims met bussen naar Wittem trokken. „Maar er kwamen ook mensen met de trein”, vertelt Marloes. „Vanaf het stationnetje in Eys liepen zij de berg af naar het klooster. En daarna gingen ze diezelfde berg weer op voor de terugreis.”
Tegenwoordig staan op die gigantische parkeerplaats alleen nog personenauto’s. Maar die rijden af en aan. Nog steeds lopen mensen het klooster binnen om een kaarsje op te steken. Bij Gerardus, of bij de andere devotie van de paters redemptoristen, Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand.
„Het is zoals pater Henk Erinkveld het verwoordde”, zegt René. „De mensen komen niet meer voor de heilige, maar voor het heilige.”
De glossy is te bestellen voor € 14,50 bij kloosterboekwinkelwittem
Afbeelding: website pelgrimsoord Klooster Wittem
