In deze aflevering van Kloostergesprekken spreekt Leo Fijen met theoloog en coördinator van de Friezenkerk in Rome Sander Evers over het eerste jaar van paus Leo XIV. Hoe doet hij het, bijna een jaar na zijn aantreden? In het gesprek ontstaat het beeld van een paus die duidelijk voortbouwt op het pontificaat van paus Franciscus, maar tegelijk een eigen toon en stijl ontwikkelt.
Leo XIV blijkt een denker die niet vervalt in afstandelijkheid, maar juist door innerlijkheid en openheid tot heldere antwoorden komt. Al in zijn eerste toespraak klonk zijn kernboodschap: vrede, vrede, vrede — uitgesproken met het tact en de diplomatie die de Kerk eigen is. Tegelijk klinkt de vraag door: laat hij zich zien als een Augustijn? Zijn leven in gemeenschap en zijn nadruk op verbondenheid wijzen in die richting.
Als buitenstaander voor zijn eigen volk, de Amerikanen, houdt hij een spiegel voor en spreekt hij zich uit over de brandhaarden in de wereld, steeds met een duidelijke oproep: volg de weg van het Evangelie. Zijn eerste jaar kenmerkt zich door een rustige, bijna pastorale start — zoals elke kapelaan begint: de bodem vinden en spreken op het juiste moment.
Ook zijn manier van leven zegt veel: hij kiest voor gemeenschap boven afzondering en neemt bewust rust, om het ambt vol te kunnen houden. Met zijn eerste exhortatie Dilexi te geeft hij bovendien een eigen invulling aan synodaliteit, in lijn met zijn voorganger maar met meer structuur.
Sander Evers deelt ook een persoonlijke ontmoeting met de paus, waarin één gedachte centraal stond: ieder mens heeft een taak in deze wereld. Vanuit die overtuiging groeit een paus die luistert, de dialoog zoekt en de Kerk als geheel wil laten spreken — in continuïteit met wat paus Franciscus in gang heeft gezet.
Het boek ‘Mijn Franciscus van Paus Franciscus is te reserveren in de webshop van JongbloedMedia.
