Anne-Marie Bos als een vrije vogel
Ze was te laat en ze deed dat met een reden. Ze had zojuist op weg naar de studio voor de opnames van de podcast een aanrijding gehad. Anne-Marie Bos, zuster karmeliet, er was voor de rest niets aan haar te zien. Geen afwezige blik, geen baalgedrag, geen excuses of uitvluchten. Ze had lichtjes haar voorganger in het verkeer geraakt. Dat kon niet veel schade zijn, wist ze. Maar de afhandeling met papieren kostte veel tijd. Daarom was ze te laat. En ze wist dat autorijden niet haar sterkste punt is. Ze doet het bijna nooit, dit was de tweede keer in lange tijd. Dan kan het gebeuren dat de kleine details in het verkeer je soms ontgaan. Zo mijmerden we een beetje bij de koffie en het glas water, vlak voor de opnames. En het meest verrassend was haar voortdurende glimlach. Ze kon er niet mee zitten, ze vond het vervelend voor de andere auto, maar ze wist: er zijn belangrijker zaken in het leven. Zo begon ze aan het gesprek, speels en vreugdevol, origineel en verrassend. Zo sprak ze over haar weg naar de karmelieten, als een zuster, met een gezin dat haar met liefde omarmde en haar in liefde losliet om altijd verbonden te blijven. Deze Anne-Marie is niet van de wereld maar geeft wel veel aan de wereld: dat ze spiritueel vrij is, echt innerlijk vrij. Er is geen materie die op haar drukt, er is altijd ruimte en openheid om in het heden te leven. De aanrijding was in het gesprek ver weg. Dat zegt veel over de bagage die deze zuster karmeliet heeft: om innerlijk vrij te leven en niet in beslag te worden genomen door aardse zaken. In die zin is deze Anne-Marie een vrije vogel. Luister maar. En geniet van haar verhaal, vrij als een vogel.
Leo Fijen
