Hart van het dorp en adem van gemeenschapsleven
Geloven in een kleine gemeenschap. Ofwel hoe gaat het verder met de meeste kerken in Nederland? Veel kerken zijn kleine groepen geworden. Dat is me duidelijk geworden, een maand na het verschijnen van mijn boek over de katholieke gemeenschap van Maartensdijk. Sindsdien krijg ik reacties uit het hele land en spreek ik katholieken en protestanten die het soms ook niet meer weten. Het meest ontroerend in alle contacten de afgelopen weken is de intense betrokkenheid op hun kerk, hun geloof en hun mensen. Er is zoveel liefde voor die plaatselijke kerk. En die gemeenschap geeft dorpen, buurten en wijken zoveel adem. Soms komt dat naar voren in moestuinen die door vrijwilligers worden verzorgd en waarvan de opbrengst naar de voedselbank gaat. Dan weer is de plaatselijke kerk in de dagen van Advent betrokken bij een kribkestocht door het dorp en sticht het meer gemeenschap dan welk initiatief ook. En ook kan het zomaar gebeuren dat bij 80 jaar bevrijding de kerk het centrum van alle herdenkingen is omdat twee priesters hun leven hebben gegeven voor de vrijheid en de waarheid. Van Achterhoek tot de Randstad, van Sappemeer tot Lettele, overal is die kleine kerk nog steeds hart van het dorp en de adem van het gemeenschapsleven. Dat wil ik even delen, als een ode aan al die kleine groepen, in de week dat de tweede druk van mijn boek over geloven in een kleine gemeenschap gaat verschijnen.
Leo Fijen
