Nikolaas Sintobin en de voorbereiding op Advent en Kerstmis
Van de veelschrijver Anselm Grün wordt geschreven dat deze benedictijner monnik Gods eigen typemachine is, Nikolaas Sintobin doet niet zo heel veel voor hem onder. Want de Vlaamse in Amsterdam woonachtige jezuïet weet ook van geen ophouden. Het ene na het andere boek verschijnt, steeds met een urgente reden en ook met een goed verhaal. Dit keer zet hij mij aan tot een retraite met Jezus en een ontmoeting met God, door tien markante Bijbelse verhalen te lezen en daarbij stil te worden. Ik luister naar zijn zachte en toch meeslepende stem en hoor hem vertellen over de engel Gabriël en Maria die ja zei. Nikolaas Sintobin bevrijdt mij en wellicht zoveel meer mensen door Maria naderbij te brengen. Haar ja ging met horten en stoten. Een gelovige kan niet altijd meteen ja zeggen, Maria dus ook niet. Wij mensen leven in de tijd, we hebben angst, onzekerheid en twijfel, we groeien langzaam toe naar rust en overgave. Ieder mens kent geestelijke strijd, Maria dus ook. En als ze na deze worsteling klaar is om ja te zeggen, voelt ze een grote vreugde. Als je twijfelt en niet zeker bent, toch de knoop doorhakt en alleen maar vreugde en blijdschap voelt, dan weet je dat je op het juiste spoor bent en dat je deelt in iets en Iemand die groter zijn dan jezelf. Ik hoor het Nikolaas Sintobin allemaal zeggen en uitleggen en nader Maria in de week voor Advent meer dan ooit: haar leven is niet alleen haar eigen project, roeping is erkennen dat Iemand sterker is dan jezelf. Als je zo naar Advent toeleeft, dan is de weg van Maria ook een oproep tot ons om los te laten en geroepen te worden. Een mooiere inleiding tot de Advent en Kerstmis is er niet. Luister maar naar Nikolaas Sintobin.
Leo Fijen
