Dank, sorry en alsjeblief. Drie woorden zijn genoeg om terug te blikken op de afgelopen dag. Je kunt het in een paar minuten doen, je mag er ook een half uur voor uittrekken. Als je het maar regelmatig doet, want dan helpt het om God in alles lief te hebben en te dienen. Nikolaas Sintobin is soms verrassend eenvoudig in de weg om in vrede een dag af te sluiten en met een zuiver hart de nacht in te gaan. Ik kende deze weg niet. Als ik zelf niet kan slapen en voel dat de slaap ook niet zal lukken op korte termijn, dan bid ik: God kom mij te hulp, Heer, haast u mij te helpen. Meer niet, als een smeekbede, als een gebed, als een verzuchting, als een noodkreet, als een verzoek om me niet alleen te laten in de nacht. En echt waar, als ik dit blijf herhalen en mezelf overgeef aan de herhaling van de herhaling, dan kan het zomaar gebeuren dat ik wegzak in overgave en dat ik nergens meer bang voor hoef te zijn. Nu ik ouder word en vaker wakker lig, doe ik vaker een beroep op dit bidden. In mijn hart, zachtjes en in stilte, om verbonden te worden met de Schepper van hemel en aarde. Als je ouder wordt, valt de schroom weg en durf je ook eerder je lege handen te tonen. Nikolaas Sintobin, de bevlogen jezuïet van de Krijtberg, doet het dus anders: dank, sorry en alsjeblief. De betekenis daarachter schetst hij zoals hij alleen maar kan: met een fluwelen stem, zonder haperingen, alsof de Geest steeds nabij is. Luister naar deze podcast en kijk of de weg van Nikolaas Sintobin ook jouw weg kan zijn om in vrede te gaan slapen.
Leo Fijen
