Na ruim 180 jaar nemen de zusters van de Congregatie Zusters van O.L. Vrouw van Amersfoort afscheid van een belangrijk deel van het kloostercomplex aan de Zuidsingel in Amersfoort waaronder het rijksmonument het Huis met de Paarse Ruitjes. Hier vestigden de zusters het Moederhuis. De meeste zusters zijn dan ook via dit pand ingetreden en veel zusters zijn er ook uitgedragen.
Op tweede Pinksterdag stelden de zuster hun klooster open voor bezoekers, en tegelijk verkochten zij een deel van de inventaris, huisraad en religieuze spullen. De opbrengst hiervan kwam ten goede aan projecten van de zusters in Malawi. Al voor de opening om 11.00 uur vormde zich een rij met belangstellenden langs de Zuidsingel.

Geschiedenis
Het voornaamste doel van de zusters was het lesgeven aan arme kinderen. Om dit te kunnen verwezenlijken kochten ze het Huis met de Paarse Ruitjes in 1843 van de heer Cohen, een vooraanstaand tabakshandelaar die het huis omstreeks 1780 had laten bouwen. De zusters begonnen hier met een pensionaat voor meisjes van gegoede familie om zo inkomen te verwerven om ook les te kunnen geven aan de minder bedeelden.
Door de jaren heen breidden zij het klooster aan de Zuidsingel uit met een kapel in 1889 en in het verlengde van het Cohenhuis tot aan de Herenstraat, in 1900 Zuidsingel 40 en in 1918 Zuidsingel 41. Aan de Herenstraat vestigden zij een kweekschool, die in 1933 een huishoudschool werd en in 1970 is verbouwd tot een verzorgingshuis. Vanuit het Moederhuis in Amersfoort hebben de zusters het r.k.-onderwijs vooral boven de grote rivieren verder uitgebouwd met scholen, internaten, maar ook met een aantal verzorgingshuizen voor ouderen.
Toekomst
In 2020 hebben de zusters het gehele klooster verkocht aan projectontwikkelaar Schipper Bosch en huren zij het complex in drie delen terug. Per 1 juli a.s. zijn de 25 zusters alleen nog maar gehuisvest in een deel van huisnummer 40 en in huisnummer 41.
Rondgang door het klooster
Een route leidde de bezoekers door het ‘Huis met de Paarse Ruitjes’ naar de kapel en eindigde in de ontvangstruimte van het klooster.

Bij binnenkomst kwamen de bezoekers in de ruim gedecoreerde hal van het ‘Huis met de Paarse Ruitjes’, met boven de drie deuren afbeeldingen van Geloof, Hoop en Liefde. Beneden bevindt zich de ‘Marmeren kamer’ met uitzicht op de tuin, bezoekerstuin genoemd. Hier konden de zusters hun familie ontvangen. De laatste decennia diende de ‘Marmeren kamer’ als spreekkamer en als opbaarruimte voor een overleden zuster. In één van de ruitjes van de tuindeur zit een gaatje. Een tastbare herinnering aan het schot dat op 9 juni 1787 werd gelost op Willem V die hier toen tijdelijk woonde.
Aan de hand van korte films konden bezoekers informatie krijgen over de geschiedenis van de congregatie en over de voortzetting van de congregatie in Indonesië en Malawi.
Kapel
Vóór de toegang naar de ‘Bezoekerstuin’ was de kapel in stilte te bezichtigen. Soms werd de stilte doorbroken door een muzikale uitvoering van Astrid Sparrenboom (fluit) en Jan Schuring (orgel).




Zalen
Een marmeren trap bracht de bezoekers naar de eerste verdieping waar de ‘grote zaal’ en de ‘Kardinaalskamer’ te bezichtigen waren. De ‘grote zaal’ deed in de beginjaren dienst als kapel, later als klaslokaal voor de interne meisjes en vervolgens als vergaderzaal.

Tegenover de ‘grote zaal’ is de kamer waar Kardinaal De Jong zijn laatste jaren tot aan zijn overlijden heeft gewoond. Deze kamer wordt daarom ook de ‘Kardinaalskamer’ genoemd.
In de ontvangstruimte beneden en ook in de bezoekerstuin boden de zusters de bezoekers koffie, thee of wat fris aan.
Tuin
Beneden was de ‘Bezoekerstuin’ te bezichtigen.




Tot slot mochten we een kijkje nemen in de nieuwe kapel van de zusters. Deze was juist met Pinksteren ingewijd.

We danken de zusters hartelijk voor hun gastvrijheid.
Mocht u een financiële bijdrage willen geven voor de projecten van de zusters dan kan dat via Zusters van O.L. Vrouw van Amersfoort – Missieprocucuur
NL93INGB0002315773
Tekst: Edith Vos
Foto’s: Gert Ryokan Bremer, Amersfoort (buitenfoto’s, kerk, zwartwit foto’s)
en Edith Vos (nw. kapel, grote zaal, misdienaar kerk)





