Hubert (Bert) Guisson werd honderd jaar geleden geboren in het dorp Brecht, nabij Antwerpen. De Groote Oorlog was nog maar zeven jaar geleden eindelijk afgelopen. Na zijn studies aan het kleinseminarie van Hoogstraten koos hij ervoor toe te treden tot de Orde der Predikers. Dit was zeker geen toeval: pater Callewaert was een vriend des huizes.
Hij legde zijn professie af in 1945 en werd priester gewijd in 1952. Gedreven door een missionair ideaal vertrok hij in 1954 naar Congo. Ter plaatse oefende hij zijn bediening uit op verschillende missieposten: Niangara, Rungu, Isiro en Watsa. Hij beleefde de vreugde van de missie, maar ook moeilijke beproevingen, met name tijdens de Simba-opstand, toen hij zich moest verschuilen in de brousse.
Hij gaf onder meer les aan het seminarie van Niangara. Daarnaast zorgde hij voor de boerderij, de kippen en het vee, want “studeren vraagt om goede voeding”. Terug in België in de jaren 1980 zette hij zijn pastorale werkzaamheden voort in Antwerpen en later in Genk, waar hij herhaaldelijk de functie van prior op zich nam.
Gewaardeerd om zijn humor, discretie, gevoel voor ontmoeting en liefde voor poëzie, bleef hij dicht bij de mensen, vaak rond een glas port! Sinds tien jaar woont hij in wzc Sint-Gabriël in Antwerpen, waar hij gesteund wordt door de dominicaanse gemeenschap van Sint-Paulus.
Moerbeiboom
In zijn homilie ter gelegenheid van de viering van zijn honderdste verjaardag vergeleek broeder Anton Milh zijn medebroeder Bert Guisson met een moerbeiboom, een boom die zich meer in de breedte dan in de hoogte uitstrekt.
Zoals deze boom, is het leven van Bert Guisson gekenmerkt door bescheidenheid, ruimhartigheid en vele vruchten, gedragen voor vele mensen, op vele plaatsen en in verschillende kloosters. Honderd jaar bestaan, tachtig jaar plechtige professie, “beleefd in vertrouwen op God”, zijn schild en wapen.
Wij wensen broeder Bert Buisson van harte proficiat!
Foto: Een groepsfoto met medebroeders. In het midden, met boekje, Bert Guisson.
Bericht overgenomen van dominicanen.org
