Nieuw leven: adem die ingeblazen wordt, in vrijheid en afhankelijkheid, met vrede en liefde, en hier en daar een vrolijke kreet in de kloostergangen. Vier kloosterlingen aan het woord.
Zuster Esther van de Vate
Zuster Esther is karmeliet en werkt als onderzoeker in Nijmegen. ‘Op dit moment ben ik zuster Voetnoot’, zegt ze lachend. ‘Ik houd me bezig met een verzameling brieven uit de zeventiende eeuw en werk daarbij samen met het Institutum Carmelitanum in Rome.’ Voor de kloosterfestivals op Nieuw Sion coördineert zij de aanwezigheid van religieuzen en is zij aanspreekzuster voor festivalgangers met vragen.
Na haar professie heeft zuster Esther in verschillende communiteiten gewoond. In 2018 is ze verhuisd naar de Catharinahof, een wooncomplex met religieuze en niet-religieuze bewoners. Zuster Esther: ‘Of je nu verhuist, aan een nieuwe baan begint of in een klooster intreedt, overgangsgebieden zijn altijd spannend. Maar ze zijn nodig om nieuw leven geboren te laten worden in je bestaan.’
Nieuw leven hoort niet alleen bij een verandering van omstandigheden. ‘Ik ervaar het elke dag; als ik eens diep ademhaal, als ik naar mijn werk fiets of in de tuin bezig ben. Elk momént is nieuw leven.’ Dit heeft zuster Esther niet altijd zo ervaren. ‘Door het lezen van mystieke teksten van bijvoorbeeld Maria Petyt, heb ik een vragende houding gekregen: hoe wil God verder met mijn leven? De Geest leidt je verder, maar het nieuwe leven dat God geeft, ligt niet altijd in het verlengde van je eigen plannen.’
Dat geldt ook voor het kloosterleven en de kerk in groter verband. ‘We gaan van oud naar nieuw, maar weten nog niet hoe het nieuwe eruitziet. De vorm is belangrijk om je roeping te beschermen, maar een vorm zal nooit de vernieuwing brengen die nodig is. De kern van het religieuze leven is God zoeken en Christus willen navolgen, samen een getuigenis afgeven dat Christus leeft en God nog altijd omziet naar mensen. Die navolging van Christus is elke dag weer nieuw. Het is een heel spannende onderneming om het Koninkrijk van God niet in je eigen agenda te zetten, maar echt Christus te vólgen − in vrijheid en afhankelijkheid, met onderscheid en in vertrouwen. Al zou ik de hele dag bezig zijn met de werken van barmhartigheid, ook dan zal ik me moeten laten vernieuwen vanuit Christus. Zo kunnen zich weer heel nieuwe horizonnen openen.’
Uit: Klooster! 30 Nieuw Leven
blz. 72-73
Tekst: Eelkje Bikker
Foto: Rogier Veldman
